درخشش چشمان تو حرير خاطرم را يك آسمان ستاره بخشيد اينك...... ديريست كه ياد تو فضاي اتاقم را پرستاره مي كند! morsal

 

دل من پنجره اي بسته اي خاموشي بود

كه فقط در عمرم،

يك نفر كرد از آن پنجره اي بسته عبور

شهسواري ز كمينگاه غرور

مخمل گام همان عابر مغرور هنوز،

روز و شب در دل اين ره طنين انداز است

و بدين اميد، كه شبي برگردد،

سالها شد كه دگر پنجره هر شب باز است ....

                                                                        

زير پايم را زود خالی کردی

مجالی می خواستم اندک

به اندازه ی يک نفس

که بگويم دوستت دارم !!!

 

تو کی بودی ای مسافر که منو در من شکستی
رفتی اما در دل من تو همیشه زنده هستی
تو کی بودی که به یادت باید آواره بمونم
پا به پای باد شبگرد برم و از تو بخونم

انتظار دیدن تو منو آروم نمی ذاره
مث بغضی که گلومو بسته اما نمی باره

چه نشستی که چشامو برق تنهایی ربوده
چشمه ای از سحر نداشتم اگه داشتم از تو بوده
چه نشستی که شکستم زیر بار غم غربت
خالی از نغمه شوقم ، پرم از قصه محنت

انتظار دیدن تو منو آروم نمی ذاره
مث بغضی که گلومو بسته اما نمی باره

گم شدم تو شهر ظلمت رده پایی تو شبا نیست
با صدای هق هق من کسی اینجا اشنا نیست
ای صدای اسمونی پرم از هر چه شنیدن
کاشکی میشد پر کشیدم به هوای با تو بودن

انتظار دیدن تو منو آروم نمی ذاره
مث بغضی که گلومو بسته اما نمی باره

حسین زمان

امروز روزیست که بهترین بابا بزرگ دنیا از پیش ما رفت!!!....

نيلوفر و باران در تو بود                 
         خنجر و فريادي در من            
                          فواره و رؤيا در تو بود            
                                    تالاب و سياهي در من      

                                    در گذرگاهت سرودي دگر گونه آغاز كردم....                            

میخواهد ببوسدت اجازه میدی؟!!!

شب ، شب که میشه تو کوچه ای غم

                               اشک من میشه ستاره

      من دلم رو به ابرا میدم

                                    آسمون بارون میباره

             می خونم آخ که دیگه فرنگیس

                      عشق تو داغونم کرد

                             به کی بگم که چشمات

                                      تو غصه زندونم کرد

       دلم شده دیوونه  خدا خودش میدونه

                                                  کوچه دلش میگیره سکوتشو میشکونه

        پنجره ها با فریاد میگن که باز می خونه

                                                           می خونم آخ که دیگه فرنگیس عشق تو داخونم کرد

                                به کی بگم که چشمات تو غصه زندونم کرد